Dwars door Brabant rit 2012

Door: Bert van der Burg

Als voorzitter van de Stichting Eenhoorn Federatie was ik in 2011 enthousiast  aangesproken door Peter van der Putten. Peter is voorzitter van de Royal Enfield club en super enthousiast over zijn merk en de Engelse motoren in het algemeen. Als motorrijder en altijd wel zin hebbende in een leuke rit dacht ik begin van 2012 laat ik ook de Dwars door Brabant rit in de Agenda zetten. 21 April j.l kwam dichterbij en de weervoorspellingen zagen er niet goed uit. Wind en temperaturen < 10ºC en plaatselijk een regenbui. Niemand van mijn directe vrienden zouden gaan dus het was wel even afwachten wat ik zou gaan beleven.

img_7282

Huis ten Bos, Geertruidenberg

Het was een goede 75 kilometer naar Geertruidenberg een plaatje bekend van de Amer centrale en de in elkaar gestorte steiger waarbij de nodige doden (5)  zijn gevallen en de schuldvraag bij de onderaannemers was neergelegd. Gelukkig was er in een gezellige kroeg afgesproken welke heel koninklijk aandeed met de benaming ‘’Huis ten Bos’’ Aan de wand hingen de nodige statie portretten van onze Koninklijke familie en rond de tafel zaten de nodige Royal Enfield mannen en 1 Norton rijder. Rinus Schele uit Terneuzen was er met zijn mooie International 500cc in wide line frame. Bouwjaar 1952. Peter van der Putten was er met de oudste motor, uiteraard een Royal Enfield type 143 WD/CD – 350CC . Een mooie motor welke in de 40e jaren verkocht is aan de British War department . Een bijzondere keuze voor de defensie, gezien deze motor een kopklepper is met een gietijzeren kop. Deze techniek was in die tijd nog niet doorgewinterd en bij veel van de concurrentie motorfabrikanten was de zijklepmotor met minder bewegende onderdelen aanbevolen. Peter heeft deze motor al zo’n 30jaar in zijn bezit en hem opgebouwd uit bits and pieces

De Royal Enfield club is een grote club. Ik heb mij laten vertellen dat ze ca 300 leden hebben waarvan zo’n 80% in het bezit is van een India Bullet model en de overige op de Engelse variant  (of is het andersom?). Een actieve club is het met regelmatige bijeenkomsten sleutel en onderhoud sessies. Ik was er met mijn Norton Commando 750  wel wat aan de late kant aangekomen maar niet de laatste. Verrast door ook de aanwezigheid van Els en Hans uit Utrecht  op hun Triumph Bonneville 750cc wat het gezelschap compleet. Maakte.

Na het nuttigen van de gratis consumptie aangeboden door de Stichting Eenhoorn Federatie werden de routes uitgedeeld. De tocht kon in principe op eigen tempo en veilig worden gereden. 3 omschrijvingen waren er opgesteld met een lengte van ca 40km.

Voordeel dat het weer niet echt super is, heeft voor een motor toerrit  ook enkele voordelen:

  • Zeer weinig fietsers op de weg.
  • Zeer weinig motorfietsen op de weg.

Uiteindelijk gingen we op pad. Het gehele gezelschap bleef lekker bij elkaar en de rit leidde ons over enkel binnendoor wegen.

Brabant leent zich uitstekend hiervoor. In ons mooie boerenland slingerde we rond genietend van een weids uitzicht en een frisse lucht………………….Hoewel, ik wil echt niet klagen over een olieverbruikende Royal Enfield met een lucht van een twee takt, nee beste lezers, meer eigenlijk over die penetrante lucht van Ammoniak komende uit die mega biggen stallen en de lucht van formaline in de buurt van Moerdijk, Maar ja, we rijden door Nederland waar alles op elkaar gepakt is.

Het van Osch museum, Etten Leur

De lezer zal wel merken dat ik een gevoelige neus heb. Rijdend door Etten Leur krijg ik de lucht van bruin kool in mijn neus. Het moet niet gekker worden. Uiteindelijk zwaaien we af de oprijlaan van een prachtig landhuis. Een heer van bovengemiddelde leeftijd reed hier rond met een stoom locomobiel. Het was de bedoeling dat de motoren werden geparkeerd. Na de locomobiel welke geheel op schaal gebouwd was te hebben bewonderd. Volgde wij het bordje stoom.

img_7286

Geheel ontrokken achter het huis was een opstelplaats met een voortstuwings installatie uit een schip, draaide een liggende benzine motor met open verdampingskoeling en een stoommotor met waterpomp. Mensen zoals ik zijn geïnteresseerd in techniek en de meeste van de bezitters van Engelse motoren hebbeen wel een soortgelijke interesse. Het leek wel Alice in Wonderland,  op het terrein bevond zich naast de zoeven beschreven opstelplaats ook een WAAR MUSEUM! Op de achtergrond speelde ‘’Bartje’’ Een orgel aangedreven door werkassen naar ik meen. Het museum bied zoveel dat het niet allemaal tot in detail kan worden bekeken.

In het museum wordt de familiehistorie van 3 generaties vakspecialisten tot leven gebracht met behulp van oude werktuigen en zorgvuldig gereviseerde machines samen met sfeerbeelden uit vervlogen tijden. In 1900 startte het bedrijf met uiteraard een smederij en vervolgde zich met de eerste automobielen en motorfietsen. Hierbij kwam men ook in aanraking met motoren revisie. Een bijzonderheid vond ik toch wel een vertikaal opgestelde krukas slijpbank uit het begin van de jaren ’50 van de vorige eeuw.  De kruktappen konden op eenvoudige wijze off centre gezet worden voor het slijpen van de krukpennen en met behulp van micrometers werd de rondloop keurig in de gaten gehouden. Tegenwoordig zie je eigenlijk enkel horizontaal opgestelde krukas slijpbanken. Hierbij dient bij lange assen altijd rekening te worden gehouden met het doorbuigen van de as. Bij de vertikaal opgestelde slijpbank is de doorbuiging eigenlijk niet aanwezig.

De tocht ging weer verder.  Over leuke wegen onder viaducten waaronder speels het geplokkel van de één cilinders te horen was en het gebrul van de twee cilinders.  Met wat regen en wederom een 40 km verder kwamen we aan in de haven van Dinteloord. Hier was de lunch stop bij café Havenzicht. In mij herinnering waren er vele spits binnenvaart schepen van zo’n 350ton met  bv een 150 pk 1200 rpm diesel motor. Dit soort schepen werden veel ingezet om de suikerbieten naar de grootste suikerfabriek van Europa te vervoeren hier in Dinteloord.  Tijdens de lunch knapte het weer op en brak de zon door. Opstappen voor de laatste 40 km via de Biesbosch en Moerdijk terug naar Geertruidenberg.  Totale afstand van de tocht 120km. Na een biertje en nog wat nagenieten van de club herkende ik plots nog een oude bekende, tja ik ben slecht in gezichten ik geef het toe. Midden jaren ’80 had ik Dick van Maasen uit Gouda leren kennen welke ook regelmatig naar de Eenhoorn demo races kwam kijken en helpen. Het motorwereldje blijft een kleine wereld waar je altijd weer een bekende tegenkomt. Met Dick ook  weer even lekker zitten kletsen.

Conclusie

Rij gewoon eens naar een bijeenkomst van een andere club van een Brits motor merk men toont interesse in je als persoon en in je motor. Ook al heb je niet afgesproken, je komt altijd wel een bekende tegen. Indien je niet zo’n zin heb om naar het startpunt te rijden met de motor, zet de motor op de aanhanger en rijd er comfortabel heen zodat je aangekomen relaxed de tocht kan rijden over landelijke wegen. Ook bij deze tocht waren er 2 personen welke voor genoemde manier van vervoer hadden gekozen.

Royal Enfield Club, bedankt voor de fijne dag.